Το δικό μας Πάσχα

Πλησιάζει Πάσχα... Άλλοι ετοιμάζουν βαλίτσες, άλλοι παραγγέλνουν τα κατσικάκια τους, άλλοι λιάζονται στις καφετέριες κι άλλοι - όπως εμείς - προετοιμάζουμε το σπίτι αναλόγως... Όταν έχεις παππούδες και γιαγιάδες μεγάλης ηλικίας τόσο κοντά σου, τότε πρέπει, εν όψει Πάσχα, να κάνεις τις κατάλληλες δουλειές... Να κουρέψεις το γρασίδι, να φυτέψεις λουλούδια, να ασπρίσεις τα περβάζια και άλλα ανάλογα. Γιατί έρχεται Πάσχα! 

Παιδιά ήρθαν, όχι το τέλος του κόσμου...

Πού έχουν πάει, άραγε, όλες εκείνες οι γνώριμες φυσιογνωμίες που συχνά πυκνά συναντούσες στους δρόμους της πόλης; Γείτονες, συμμαθητές, μακρινοί και κοντινοί συγγενείς, γνωστοί και γνώριμοι, αδιάφοροι και δημοφιλείς; Παλιότερα κάθε λίγο και λιγάκι στην καθιερωμένη βόλτα στα σοκάκια της πόλης συναντούσες πρόσωπα κι αντάλλασσες ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, λίγες κουβέντες - ή και περισσότερες... Τώρα βγαίνεις μια βόλτα, κοιτάς γύρω σου και σκέφτεσαι: "Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Γιατί δεν ξέρω κανέναν; Πού χάθηκε ο Δημήτρης και η Στέλλα; Πόσα χρόνια έχω να δω τον Κώστα και τη Σοφία; Τι να κάνουν άραγε ο Στέφανος και η Μαρία;"

Ζωή σαν παραμύθι

"Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Δεν είχε μάτια ο ένας παρά μόνο για τον άλλο. Το χτύπημα του τηλεφώνου του ενός, συνοδευόταν από έντονο καρδιοχτύπι όταν έπαιρνε ο άλλος. Τα παθιασμένα φιλιά ήταν εθιστικά και οι αγκαλιές ένωναν τα σώματά τους κάνοντας τα ένα. Ταξίδευαν με τη σκέψη τους σε ρομαντικούς προορισμούς κι όταν είχαν τη δυνατότητα τους επισκέπτονταν κιόλας για να απαθανατίσουν τον έρωτά τους σε φωτογραφίες με ονειρεμένο φόντο. Έκανε ο ένας τον άλλο να χαμογελά μόνο με τη σκέψη ότι θα ειδωθούν κι όταν αυτό συνέβαινε η ατμόσφαιρα ηλεκτριζόταν στο λεπτό από το πάθος της στιγμής. Ήταν ο ευγενικός πρίγκιπας του παραμυθιού και η καλή του η πεντάμορφη που τον μάγεψε με την εμφάνισή της. Και, όπως ήταν αναμενόμενο το ζευγάρι σφράγισε την αγάπη του με το γάμο που τους ένωσε για πάντα. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..." 

The end. Happy end.

Όταν φεύγει ο παλιός ο χρόνος...

Καλή χρονιά!!!

Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία, αγάπη, ευτυχία και όλα τα καλά που εύχεται ο καθένας για τον ίδιο και την οικογένειά του! Καλή χρόνια με όσα αξίζει ο καθένας, με ευχάριστες στιγμές, συγκινήσεις και απρόσμενα απρόοπτα που προσθέτουν το αλατοπίπερο στη ζωή μας... Αυτά δεν ευχηθήκαμε και πέρσυ τέτοιες μέρες; Τα βιώσαμε, όμως; Τα νιώσαμε; Τα επιτύχαμε; Προσπαθήσαμε για αυτά; Εσείς κάνατε τον απολογισμό σας για τη χρονιά που πέρασε;

Εγώ δε θα κρατήσω μόνο τα καλά, αλλά και τα άσχημα. Αυτά που με δίδαξαν πως τίποτα δεν είναι εύκολο και, κυρίως, τίποτα δεδομένο... Τίποτα και κανένας δεν είναι δεδομένος και όσο και να προσπαθείς δεν είναι στο χέρι σου να τον κρατήσεις. Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν, άλλοι αθόρυβα κι απλά, άλλοι βίαια και ξαφνικά κι άλλοι εντυπωσιακά και καταιγιστικά...

Το πνεύμα των Χριστουγέννων

Χριστούγεννα... Στολίσαμε το δέντρο μας, φτιάξαμε και τα μελομακάρονά μας και το σπίτι γέμισε χρώματα και μυρωδιές! Όπως τότε...  Τότε, που, αξημέρωτα ακόμα,  βάζαμε τα σκουφάκια μας, τις μπότες μας και τα γαντάκια μας και ξεχυνόμασταν στη γειτονιά για να ψάλλουμε τα κάλαντα...

Οι στιγμές που χτίζουν τη ζωή μας...

"Στο σχολείο και σήμερα ήταν καταπληκτικά! Η δασκάλα μας μίλησε για τα σχήματα και φτιάξαμε έναν τρίγωνο, έναν στρογγυλό κι έναν τετράγωνο άνθρωπο! Αυτοί οι τρεις γίναν φίλοι και αντάλλαξαν τα καπέλα τους!"

Μην ξεχνάς, γλυκιά μανούλα, το κορίτσι που ήσουν κάποτε, γεμάτο όνειρα, γεμάτο ζωή!

Ξυπνάς ένα πρωί, κοιτάς το είδωλό σου στον καθρέφτη και δε σε αναγνωρίζεις… Ποια είναι αυτή η κυρία με τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια και τα ατημέλητα μαλλιά; Γιατί φοράει αυτές τις κακόγουστες, φθαρμένες φόρμες; Αυτό πάλι στο μπλουζάκι τι είναι; Λεκές από φαγητό…

Πού είναι εκείνο το κορίτσι το γεμάτο όνειρα για ζωή; Το κοινωνικό εκείνο κορίτσι που πήγαινε σε κάθε πάρτυ που το καλούσαν και πρόσεχε τόσο πολύ την εμφάνισή της όπου και να πήγαινε-ακόμα και μέχρι το περίπτερο. Το νεαρό εκείνο κορίτσι που είχε προσωπική ζωή, πήγαινε στο γυμναστήριο, καλούσε φίλους στο σπίτι και ταξίδευε με την πρώτη ευκαιρία σε κοντινούς ή πιο μακρινούς προορισμούς. Το κορίτσι που τα έκανε όλα με πάθος. Που δεν συμβιβαζόταν με κάτι λιγότερο από την επιτυχία. Που έβαζε στόχους και τους υλοποιούσε. Το κορίτσι που νόμιζε πως θα κατακτήσει τον κόσμο και έκανε όνειρα. Όνειρα για κάποιους άπιαστα, αλλά αυτά της δίνανε ώθηση για να μην σταματήσει να προσπαθεί στη ζωή της…