Αναζήτηση

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2019

Το "μεγάλο" σχολείο

     
        Φέτος είμαι κι εγώ μία από αυτές τις μανούλες που έστειλαν το πρώτο παιδάκι τους στο "μεγάλο" σχολείο, στο Δημοτικό. Είμαι από αυτές τις μανούλες που ενθουσιάστηκα με τα ψώνια, την τσάντα, τα τετράδια, την κασετίνα, τα μολύβια... Περίμενα πώς και πώς τα πρώτα βιβλία, τα έντυσα για να μη σκιστούν, κόλλησα ετικέτες με το όνομα του μικρού στο εξώφυλλο και τα ξεφύλλισα όταν εκείνος πήγε για ύπνο. Αναμένω με ανυπομονησία τις εργασίες στο σπίτι, που θα βάζει η δασκάλα, μέσα από τις οποίες το παιδί μου θα μάθει τον κόσμο. Θέλω να δω τους συμμαθητές του, τους μελλοντικούς φίλους του, αυτούς που θα καλεί στα πάρτι του, αυτούς στους οποίους θα λέει τα μυστικά του. Είμαι αυτή η μανούλα που ζει μαζί με το παιδί της όλα αυτά τα πρωτόγνωρα συναισθήματα. Αλλά... δεν πρόκειται για τα ίδια συναισθήματα που είχα εγώ όταν ήμουν εγώ στη θέση του.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019

Διώχνω παλιά αντικείμενα από τις ντουλάπες και από τη ζωή μου


Το καλοκαίρι έχω την τύχη να βρίσκομαι εκτός δουλειάς για περίπου 2,5 μήνες (ίσως λίγο λιγότερο), ως εκπαιδευτικός στον ιδιωτικό τομέα. Ξέρω, ξέρω, πολλοί θέλετε να με βρίσετε γι' αυτό, αλλά, τι να κάνω βρε παιδιά; Τυχερά είναι αυτά... Από τη μέρα, λοιπόν, που τελειώνω τη δουλειά με πιάνει μια ακατάσχετη μανία για... δουλειές!!! Ξεκινάω τη γενική καθαριότητα βγάζοντας το χειμώνα από το σπίτι μας. Κι από μέσα μας!!! Το ίδιο δεν κάνετε κι εσείς; Φέτος το καλοκαίρι, όμως, αποφάσισα εκτός από το να διώξω τη σκόνη, να διώξω και πολλά αντικείμενα για να αναπνεύσουν οι ντουλάπες από χώρο. 

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Τη νέα χρονιά κοίτα και λίγο μέσα σου, όχι μόνο γύρω σου


Μπήκε ο καινούριος χρόνος... Καλή χρονιά είπαμε; Δεν είπαμε.. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ λοιπόν!!! Νέους στόχους βάλαμε; Δε βάλαμε... Ας βάλουμε κι απ' αυτούς ...

Για να δω, τι θα ήθελα για το 2019;;; Θα ήθελα να κοιτάξω βαθιά μέσα μου και να αντικρίσω κατάματα τον εαυτό μου. Να αναγνωρίσω τα λάθη μου και να ανακαλύψω τα μειονεκτήματα μου... Όχι, όχι, δε θέλω να γίνω καλύτερη, όπως θα έλεγε ο καθένας. Δε θέλω να φύγουν όσοι με πλήγωσαν  ή να αλλάξω ό,τι με χαλάει. Δε θέλω απλά να ευχηθώ αγάπη, ειρήνη, τύχη, υγεία.. Θέλω να τα βρω μέσα μου, όχι γύρω μου. Θέλω να τα ανακαλύψω μέσα μου, να δω αν μπορώ να τα εξασφαλίσω, αν μπορώ να τα προσφέρω...

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Τρέξε μικρή μου


Μικρή μου, παρατηρώ τα ποδαράκια σου, είναι τόσο μικρά, σαν κορμοί καλαμιών... Θαρρείς θα σπάσουν όταν σε σφίγγω στην αγκαλιά μου... Όταν φυσάει δυνατά και μανιασμένα ο αέρας νιώθω πως θα γκρεμιστείς, αφού δεν είμαι σίγουρη αν θα αντέξουν τα λεπτά σου ποδαράκια... "Ωραία πόδια, να τη στείλετε μπαλέτο, έχει ιδανικό σωματότυπο", λένε πολλοί... Εγώ πάλι, θα πω: "Τρέξε, μικρή μου, τρέξε με τα αδύνατά σου ποδαράκια, τρέξε όσο πιο δυνατά μπορείς, βάλε όλη σου τη δύναμη και τρέξε! 

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

Χτίσε το μέλλον πάνω σ' αυτά που αξίζουν


Αγαπητό μου παιδί

Ξέρω πως θέλεις να αποδείξεις, κυρίως στον εαυτό σου, κι έπειτα στους γονείς και τους καθηγητές σου την αξία σου. Να δείξεις πως κόπιασες, πάσχισες και μόχθησες να πετύχεις. Θέλεις να δεις τους κόπους σου να ανταμείβονται και προσπαθείς να σπείρεις με τις γνώσεις σου και να προλειάνεις το έδαφος για να καρπωθείς όσα ωφέλιμα μελλοντικά θα κάνουν τη ζωή σου καλύτερη.

Όμως, αγαπητό μου παιδί, μην ξεχνάς πως πέρα από την επιτυχία, πέρα από τίτλους και υψηλά βάθρα, αυτό που θα σε χαρακτηρίζει μια ολόκληρη ζωή είναι το ήθος σου. Σε λίγα χρόνια εγώ μπορεί να μη θυμάμαι τη σχολή που πέρασες, αλλά, σίγουρα, θα θυμάμαι το πόσο καλό παιδί είσαι. Ξεχώρισε με την ευγένειά σου. Διακρίσου για τη γενναιοδωρία σου και τη φιλοτιμία σου. Κάνε τη διαφορά με τον αλτρουισμό και τη φιλευσπλαχνία σου, σε έναν κόσμο που ορκίζεται στην αποξένωση. Σε έναν κόσμο όπου επικρατεί το συμφέρον και οι επιφανειακές σχέσεις.

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Το δικό μας Πάσχα


Πλησιάζει Πάσχα... Άλλοι ετοιμάζουν βαλίτσες, άλλοι παραγγέλνουν τα κατσικάκια τους, άλλοι λιάζονται στις καφετέριες κι άλλοι - όπως εμείς - προετοιμάζουμε το σπίτι αναλόγως... Όταν έχεις παππούδες και γιαγιάδες μεγάλης ηλικίας τόσο κοντά σου, τότε πρέπει, εν όψει Πάσχα, να κάνεις τις κατάλληλες δουλειές... Να κουρέψεις το γρασίδι, να φυτέψεις λουλούδια, να ασπρίσεις τα περβάζια και άλλα ανάλογα. Γιατί έρχεται Πάσχα! 

Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Παιδιά ήρθαν, όχι το τέλος του κόσμου...


Πού έχουν πάει, άραγε, όλες εκείνες οι γνώριμες φυσιογνωμίες που συχνά πυκνά συναντούσες στους δρόμους της πόλης; Γείτονες, συμμαθητές, μακρινοί και κοντινοί συγγενείς, γνωστοί και γνώριμοι, αδιάφοροι και δημοφιλείς; Παλιότερα κάθε λίγο και λιγάκι στην καθιερωμένη βόλτα στα σοκάκια της πόλης συναντούσες πρόσωπα κι αντάλλασσες ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, λίγες κουβέντες - ή και περισσότερες... Τώρα βγαίνεις μια βόλτα, κοιτάς γύρω σου και σκέφτεσαι: "Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Γιατί δεν ξέρω κανέναν; Πού χάθηκε ο Δημήτρης και η Στέλλα; Πόσα χρόνια έχω να δω τον Κώστα και τη Σοφία; Τι να κάνουν άραγε ο Στέφανος και η Μαρία;"