Κυριακή για φαγητό στον παππού και τη γιαγιά...

Τις περισσότερες Κυριακές του χρόνου, αν δε βγούμε έξω για φαγητό, πηγαίνουμε να φάμε στους παππούδες. Όπως καταλάβατε η επιλογή να μαγειρέψω δεν υπάρχει, γιατί δε θέλω τη σπαταλήσω τη μέρα σε φούρνους και πλυσίματα. Κι επειδή τα οικονομικά δεν ευνοούν πάντα για έξοδο, η επιλογή του σπιτιού κάποιας εκ των δύο γιαγιάδων φαντάζει ιδανική λύση!

Παππούδες: τα κάνουν όλα και συμφέρουν!!!

Κάθε γονιός θέλει να δει την κορούλα του νυφούλα. Να την καμαρώσει απαστράπτουσα μέσα στο λευκό νυφικό της και να δακρύσει από συγκίνηση και περηφάνια. Γιατί, βέβαια, νιώθει περήφανος ο γονιός που κατάφερε κι επιτέλεσε το χρέος του να μεγαλώσει άξια έναν άνθρωπο που τώρα είναι ικανός να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. Αισθάνεται ο περήφανος γονιός πως θα αλαφρώσει από το βάρος των υποχρεώσεων απέναντι σε ένα μωρό, ένα παιδί, μία έφηβη, μια μαθήτρια, μια φοιτήτρια… Ήρθε επιτέλους η ώρα να χαλαρώσει αυτός ο έρμος ο γονιός από τις ανησυχίες, τα άγχη και τις φοβίες. Ξέρει ότι τώρα πια το παιδί του θα περιορίσει τις τρέλες, άρα και τις πιθανότητες να πάθει κάτι κακό. Νιώθει πως απαλλάσσσεται κατά κάποιον τρόπο από τις ευθύνες του, αφού τώρα κάποιος άλλος αναλαμβάνει στη νέα οικογένεια που δημιουργείται τα βάρη και τα καθήκοντα αυτής της νεοσύστατης κοινωνικής ομάδας…