«Θα γίνεις μάνα και θα
καταλάβεις…», μου έλεγες και εγώ γελούσα… Και ήρθε η ώρα να γίνω μάνα και
τελικά κατάλαβα. Όχι πολλά, έχω ακόμα δρόμο μπροστά μου…
Κατάλαβα πώς είναι να
είμαι για κάποιον κάτι παραπάνω από σημαντική.. απαραίτητη… Κατάλαβα πόση
δύναμη έχει η αγάπη και πόσο πολύ μπορεί να νοιάζομαι για κάποιον. Πόσο δένομαι
με πλάσματα που εγώ έφερα στον κόσμο και μαζί μ’ αυτά γεννήθηκε και ο νέος μου
ρόλος, ο ρόλος της μητέρας. Κατάλαβα πόση χαρά δίνει ένα μόνο χαμόγελο και πόση
ανακούφιση μια αγκαλιά. Πόσο ασήμαντα είναι κάποια πράγματα που με απασχολούσαν
πριν και πόσο σημαντικά κάποια άλλα, όπως η υγεία που τη θεωρούσα δεδομένη και
τώρα εύχομαι κάθε βράδυ να την έχω εγώ και τα παιδιά μου…
Κυρίως κατάλαβα πόσο σημαντική
είσαι εσύ για μένα...
