Βρίσκομαι σ’ αυτή τη φάση της
ζωής μου που τα υποκοριστικά έχουν αντικαταστήσει πλήρως τον υπερθετικό βαθμό
και τη γενικότερη υπερβολή της πρώτης νιότης… Κάποτε όλα μας φαίνονταν μεγάλα,
εντυπωσιακά και ευφάνταστα!!! Η πρώτη μας φορά στο club, το φοιτητικό μας σπίτι, οι πρώτες
μας διακοπές με φίλους και άλλα πολλά γεγονότα και στιγμές φάνταζαν σαν
υπερθέαμα στα μάτια μας και η αξία που δίναμε σε όλα αυτά ήταν τεράστια… Τώρα,
όλα αυτά έχουν λάβει διαφορετικές διαστάσεις… Τώρα έχουμε το σπιτάκι μας, τα παιδάκια μας, τη δουλίτσα μας… Όλα σε υποκοριστικό βαθμό… Όλα μικρά,
τοσοδούλικα, σα να είναι ασήμαντα, σα να μην έχουν αξία…
