Vintage διακοπές... θυμάσαι;;;

Θυμάσαι τότε; Τότε που πήγαινες διακοπές με την οικογένεια; Τότε. Στα 10 σου περίπου…

Τότε που ετοίμαζε η μαμά το ταψί με τα γεμιστά για να φάμε την πρώτη μέρα που θα φτάναμε. Ξεκινούσαμε αξημέρωτα, μέσα στη νύχτα για να έχουμε όλη τη μέρα μπροστά μας να βρούμε κατάλυμα. Ανοίγαμε εκείνο τον τεράστιο χάρτη που βρισκόταν μόνιμα στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου και κάθε τόσο κάναμε στάσεις για να τον συμβουλευτούμε. Πόσο μ’ άρεσε να χαζεύω το χάρτη εκείνο… Νομίζω έτσι έμαθα τους νομούς της χώρας μας, από τα καλοκαιρινά εκείνα ταξίδια…

Καλοκαιράκι, ξένοιαστο μπανάκι...

Είσαι αραχτή στην ξαπλώστρα, απολαμβάνεις την παγωμένη γρανίτα φράουλα και αγναντεύεις το απέραντο γαλάζιο… Συχνά πυκνά πασαλείβεσαι με το αντηλιακό σου και γυρίζεις από την άλλη μεριά για να σε ξεροψήσει ομοιόμορφα ο καυτός ήλιος… Ζεσταίνεσαι… Κάνεις μια βουτιά στην ήρεμη θάλασσα και συνεχίζεις με μαεστρία την επίδειξη της συχρονισμενης κολυμβήτριας… Ξανά πίσω στην παραλία, στεγνώνεις όσο μπορείς τα μαλλιά σου και πλέκεις μια μοντέρνα πλεξούδα πριν πιάσεις το κουτσομπολίστικο περιοδικό που αγόρασες για 1 ευρώ μόνο και μόνο για να περάσεις την ώρα σου γνωρίζοντας πως όσα γράφει εκεί μέσα είναι απλά αμπελοφιλοσοφίες… Ξεγελάς την πείνα σου με κανένα κρακεράκι και παράλληλα ενυδατώνεις μαλλιά, χείλη, σώμα με όσα προϊόντα κατάφερε να σου πουλήσει η χαμογελαστή πωλήτρια του καταστήματος καλλυντικών… Και μετά… Ξύπνησες!!!

Το Πάσχα μέσα από τα μάτια ενός πιτσιρικά

Τα λεπτά στο σούπερ μάρκετ φάνταζαν στον μικρό μου αιώνες... Ήξερε ότι μετά θα έρθει ο νονός και η νονά στο σπίτι με τη λαμπάδα και τα δώρα και δεν είχε υπομονή... Όταν πια έφτασε αυτή η ώρα η χαρά του ήταν απερίγραπτη! Όχι επειδή του λείπουν τα δώρα και τα παιχνίδια, αλλά στο μυαλό του έπλασε κάτι ιδανικό,  ξεχωριστό και συνέδεσε τα δώρα με το εορταστικό πνεύμα των ημερών. Το τσουρέκι το απολάμβανε με την ίδια λαιμαργία που έτρωγε τα σοκολατένια αβγά, τα λαγουδάκια, τις πασχαλίτσες και το βάψιμο των αβγών ήταν γι' αυτόν η καλύτερη δημιουργική δραστηριότητα των τελευταίων μηνών! Το βράδυ της Ανάστασης κοιτούσε ευλαβικά το φως που τρεμόπαιζε στη λαμπάδα του την οποία έσφιγγε με τα μικρά του τα χεράκια να μη στάξει και λερωθούν τα καινούρια του ρούχα που με τόσο καμάρι λάνσαρε... Και μετά, τα πυροτεχνήματα! Έλαμψαν τα μεγάλα, καστανά μάτια του από τα πυροτεχνήματα που φώτισαν τον ουρανό. Και παράλληλα με όλα αυτά, οι ερωτήσεις:

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!!!

Όλα κι όλα! Η Κυριακή είναι μέρα ξεκούρασης! Έτσι την έχω στο μυαλό μου από τότε που ήμουν παιδί- όπως και οι περισσότεροι άλλωστε.. Ξεκούραση από τα αλλεπάλληλα φροντιστήρια και τις σχολικές υποχρεώσεις  κατά τα χρόνια της μαθητείας, ξεκούραση από την κρεπάλη του Σαββατόβραδου κατά τα χρόνια της αλησμόνητης φοιτητικής ζωής και σήμερα, ένα διάλειμμα ανάμεσα στην εξαήμερη εργασία που προηγήθηκε κι αυτή που έπεται..