Ήταν εκείνο το κορίτσι του Λυκείου που καθόταν μόνο του σε ένα παγκάκι στη σχολική εκδρομή και άκουγε μουσική με τα ακουστικά της. Κουνούσε ρυθμικά το κεφάλι της και κοιτούσε τις συμμαθήτριές της που έπαιζαν βόλεϋ. Τι να σκεφτόταν άραγε; Θα μπορούσε να περπατήσει γύρω από το γήπεδο όπως άλλα κορίτσια που έκαναν το ίδιο ανταλλάσσοντας απόψεις για τα γκομενικά τους. Κάποιες άλλες λίγο πιο πέρα είχαν βάλει δυνατά τη μουσική και προσπαθούσαν να βγάλουν μια χορογραφία...
Αναζήτηση
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2020
Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2020
Κοιτώ, αλλά δε βλέπω. Ακούω, αλλά δεν καταλαβαίνω... Κάτι δεν πάει καλά...
Ειδήσεις, πληροφορίες, καταιγισμός δεδομένων... Πόσο δύσκολο είναι να τα διαχειριστεί κανείς όλα μαζί; Ειδικά αν είναι παιδί ή έφηβος. Δυστυχώς τα νέα παιδιά έχουν μάθει να βλέπουν και όχι να κοιτούν. Να ακούν και όχι να καταλαβαίνουν. Και ακούν πολλά. Βλέπουν ακόμα περισσότερα. Ίσως περισσότερα από όσα μπορούμε εμείς οι "μεγάλοι" να φανταστούμε. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι μόνο να βλέπουν και να ακούν.
Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020
Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019
Συνομιλία με έναν έφηβο
Φαντάσου, τώρα, να μην υπήρχαν τα κινητά, ε; Σκέψου πώς θα
ήταν η ζωή σου. Καταρχήν, θα έπρεπε, όσο ήσουν πιο μικρός, να βγαίνεις στη
γειτονιά για παιχνίδι με τους φίλους σου! Ασύλληπτο, ε; Θα έπρεπε να
προβληματιστείς τι θα φορέσεις, να φτιάξεις μαλλί, να πας να φωνάξεις τους
φίλους σου από τα σπίτια τους… Μπελάς… Άσε που θα έπρεπε να σκαρφιστείς και
κανένα παιχνίδι με ό,τι έβρισκες στο δρόμο, πέτρες, χώμα, κλαδιά... Θα έπαιζες
μέσα στην υγρασία, σε κανένα εγκαταλελειμμένο σπίτι (σκιαχτικό, ε;), θα έψαχνες
βρύση να πιείς νερό, θα ίδρωνες. Άλλο και πάλι τούτο! Όταν επέστρεφες σπίτι θα
ήσουν αναγκασμένος να κάνεις και μπάνιο! Ανήκουστο, φίλε μου!
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019
Το "μεγάλο" σχολείο
Φέτος είμαι κι εγώ μία από αυτές τις μανούλες που έστειλαν το πρώτο παιδάκι τους στο "μεγάλο" σχολείο, στο Δημοτικό. Είμαι από αυτές τις μανούλες που ενθουσιάστηκα με τα ψώνια, την τσάντα, τα τετράδια, την κασετίνα, τα μολύβια... Περίμενα πώς και πώς τα πρώτα βιβλία, τα έντυσα για να μη σκιστούν, κόλλησα ετικέτες με το όνομα του μικρού στο εξώφυλλο και τα ξεφύλλισα όταν εκείνος πήγε για ύπνο. Αναμένω με ανυπομονησία τις εργασίες στο σπίτι, που θα βάζει η δασκάλα, μέσα από τις οποίες το παιδί μου θα μάθει τον κόσμο. Θέλω να δω τους συμμαθητές του, τους μελλοντικούς φίλους του, αυτούς που θα καλεί στα πάρτι του, αυτούς στους οποίους θα λέει τα μυστικά του. Είμαι αυτή η μανούλα που ζει μαζί με το παιδί της όλα αυτά τα πρωτόγνωρα συναισθήματα. Αλλά... δεν πρόκειται για τα ίδια συναισθήματα που είχα εγώ όταν ήμουν εγώ στη θέση του.
Τρίτη 11 Ιουνίου 2019
Διώχνω παλιά αντικείμενα από τις ντουλάπες και από τη ζωή μου
Το καλοκαίρι έχω την τύχη να βρίσκομαι εκτός δουλειάς για περίπου 2,5 μήνες (ίσως λίγο λιγότερο), ως εκπαιδευτικός στον ιδιωτικό τομέα. Ξέρω, ξέρω, πολλοί θέλετε να με βρίσετε γι' αυτό, αλλά, τι να κάνω βρε παιδιά; Τυχερά είναι αυτά... Από τη μέρα, λοιπόν, που τελειώνω τη δουλειά με πιάνει μια ακατάσχετη μανία για... δουλειές!!! Ξεκινάω τη γενική καθαριότητα βγάζοντας το χειμώνα από το σπίτι μας. Κι από μέσα μας!!! Το ίδιο δεν κάνετε κι εσείς; Φέτος το καλοκαίρι, όμως, αποφάσισα εκτός από το να διώξω τη σκόνη, να διώξω και πολλά αντικείμενα για να αναπνεύσουν οι ντουλάπες από χώρο.
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2019
Τη νέα χρονιά κοίτα και λίγο μέσα σου, όχι μόνο γύρω σου
Μπήκε ο καινούριος χρόνος... Καλή χρονιά είπαμε; Δεν είπαμε.. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ λοιπόν!!! Νέους στόχους βάλαμε; Δε βάλαμε... Ας βάλουμε κι απ' αυτούς ...
Για να δω, τι θα ήθελα για το 2019;;; Θα ήθελα να κοιτάξω βαθιά μέσα μου και να αντικρίσω κατάματα τον εαυτό μου. Να αναγνωρίσω τα λάθη μου και να ανακαλύψω τα μειονεκτήματα μου... Όχι, όχι, δε θέλω να γίνω καλύτερη, όπως θα έλεγε ο καθένας. Δε θέλω να φύγουν όσοι με πλήγωσαν ή να αλλάξω ό,τι με χαλάει. Δε θέλω απλά να ευχηθώ αγάπη, ειρήνη, τύχη, υγεία.. Θέλω να τα βρω μέσα μου, όχι γύρω μου. Θέλω να τα ανακαλύψω μέσα μου, να δω αν μπορώ να τα εξασφαλίσω, αν μπορώ να τα προσφέρω...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






